2 Tawarikh 31

Pasal 31

א וּכְכַלּ֣וֹת כָּל־זֹ֗את יָצְא֨וּ כָּל־יִשְׂרָאֵ֥ל הַֽנִּמְצְאִים֮ לְעָרֵ֣י יְהוּדָה֒ וַיְשַׁבְּר֣וּ הַמַּצֵּב֣וֹת וַיְגַדְּע֣וּ הָאֲשֵׁרִ֡ים וַיְנַתְּצ֣וּ אֶת־הַ֠בָּמוֹת וְאֶת־הַֽמִּזְבְּחֹ֞ת מִכָּל־יְהוּדָ֧ה וּבִנְיָמִ֛ן וּבְאֶפְרַ֥יִם וּמְנַשֶּׁ֖ה עַד־לְכַלֵּ֑ה וַיָּשׁ֜וּבוּ כָּל־בְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל אִ֥ישׁ לַאֲחֻזָּת֖וֹ לְעָרֵיהֶֽם׃ (ס)
1 Setelah semuanya itu selesai, keluarlah seluruh orang Israel yang hadir di sana ke kota-kota Yehuda. Mereka meremukkan tugu-tugu berhala, menebang tiang-tiang Asyera, serta merobohkan bukit-bukit pengorbanan dan mezbah-mezbah di seluruh Yehuda dan Benyamin, juga di Efraim dan Manasye, sampai semuanya habis dibinasakan. Kemudian seluruh bani Israel pulang, masing-masing ke tanah miliknya, ke kota-kota mereka.
ב וַיַּעֲמֵ֣ד יְחִזְקִיָּ֡הוּ אֶת־מַחְלְק֣וֹת הַכֹּהֲנִ֣ים וְ֠הַלְוִיִּם עַֽל־מַחְלְקוֹתָ֞ם אִ֣ישׁ ׀ כְּפִ֣י עֲבֹדָת֗וֹ לַכֹּהֲנִים֙ וְלַלְוִיִּ֔ם לְעֹלָ֖ה וְלִשְׁלָמִ֑ים לְשָׁרֵת֙ וּלְהֹד֣וֹת וּלְהַלֵּ֔ל בְּשַׁעֲרֵ֖י מַחֲנ֥וֹת יְהוָֽה׃ (ס)
2 Hizkia menetapkan rombongan-rombongan para imam dan orang Lewi menurut rombongan mereka, masing-masing sesuai dengan tugasnya: para imam dan orang Lewi untuk kurban bakaran dan kurban damai, untuk melayani, untuk bersyukur, dan untuk memuji di gerbang-gerbang perkemahan Yang Mahakekal.
ג וּמְנָת֩ הַמֶּ֨לֶךְ מִן־רְכוּשׁ֜וֹ לָעֹל֗וֹת לְעֹלוֹת֙ הַבֹּ֣קֶר וְהָעֶ֔רֶב וְהָ֣עֹל֔וֹת לַשַּׁבָּת֖וֹת וְלֶחֳדָשִׁ֣ים וְלַמֹּעֲדִ֑ים כַּכָּת֖וּב בְּתוֹרַ֥ת יְהוָֽה׃
3 Bagian raja dari harta miliknya diperuntukkan bagi korban-korban bakaran, yaitu korban bakaran pagi dan petang, serta korban-korban bakaran untuk hari-hari Sabat, bulan-bulan baru, dan hari-hari raya yang ditetapkan, sebagaimana tertulis dalam Taurat Yang Mahakekal.
ד וַיֹּ֤אמֶר לָעָם֙ לְיוֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֔ם לָתֵ֕ת מְנָ֥ת הַכֹּהֲנִ֖ים וְהַלְוִיִּ֑ם לְמַ֥עַן יֶחֶזְק֖וּ בְּתוֹרַ֥ת יְהוָֽה׃
4 Ia juga memerintahkan rakyat, yaitu penduduk Yerusalem, untuk memberikan bagian yang menjadi hak para imam dan orang-orang Lewi, supaya mereka dapat dengan teguh mencurahkan diri pada Taurat Yang Mahakekal.
ה וְכִפְרֹ֣ץ הַדָּבָ֗ר הִרְבּ֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ רֵאשִׁ֣ית דָּגָ֗ן תִּיר֤וֹשׁ וְיִצְהָר֙ וּדְבַ֔שׁ וְכֹ֖ל תְּבוּאַ֣ת שָׂדֶ֑ה וּמַעְשַׂ֥ר הַכֹּ֛ל לָרֹ֖ב הֵבִֽיאוּ׃
5 Begitu perintah itu tersiar, bani Israel memberikan dengan berlimpah hasil pertama dari gandum, anggur, minyak, madu, dan segala hasil ladang. Persepuluhan dari segala sesuatu pun mereka bawa dengan berlimpah.
ו וּבְנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֣ל וִֽיהוּדָ֗ה הַיּֽוֹשְׁבִים֮ בְּעָרֵ֣י יְהוּדָה֒ גַּם־הֵ֗ם מַעְשַׂ֤ר בָּקָר֙ וָצֹ֔אן וּמַעְשַׂ֣ר קָֽדָשִׁ֔ים הַמְקֻדָּשִׁ֖ים לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם הֵבִ֕יאוּ וַֽיִּתְּנ֖וּ עֲרֵמ֥וֹת עֲרֵמֽוֹת׃ (ס)
6 Bani Israel dan Yehuda yang tinggal di kota-kota Yehuda pun membawa persepuluhan dari lembu sapi dan kambing domba, serta persepuluhan dari persembahan-persembahan kudus yang telah dikuduskan bagi Yang Mahakekal, Allah mereka, lalu menaruhnya bertimbun-timbun.
ז בַּחֹ֙דֶשׁ֙ הַשְּׁלִשִׁ֔י הֵחֵ֥לּוּ הָעֲרֵמ֖וֹת לְיִסּ֑וֹד וּבַחֹ֥דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֖י כִּלּֽוּ׃ (ס)
7 Pada bulan ketiga mereka mulai meletakkan dasar timbunan-timbunan itu, dan pada bulan ketujuh mereka menyelesaikannya.
ח וַיָּבֹ֙אוּ֙ יְחִזְקִיָּ֣הוּ וְהַשָּׂרִ֔ים וַיִּרְא֖וּ אֶת־הָעֲרֵמ֑וֹת וַֽיְבָרֲכוּ֙ אֶת־יְהוָ֔ה וְאֵ֖ת עַמּ֥וֹ יִשְׂרָאֵֽל׃ (פ)
8 Ketika Hizkia dan para pemimpin datang dan melihat timbunan-timbunan itu, mereka memuji Yang Mahakekal dan memberkati umat-Nya, Israel.
ט וַיִּדְרֹ֣שׁ יְחִזְקִיָּ֗הוּ עַל־הַכֹּֽהֲנִ֛ים וְהַלְוִיִּ֖ם עַל־הָעֲרֵמֽוֹת׃
9 Lalu Hizkia bertanya kepada para imam dan orang-orang Lewi tentang timbunan-timbunan itu.
י וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו עֲזַרְיָ֧הוּ הַכֹּהֵ֛ן הָרֹ֖אשׁ לְבֵ֣ית צָד֑וֹק וַ֠יֹּאמֶר מֵהָחֵ֨ל הַתְּרוּמָ֜ה לָבִ֣יא בֵית־יְהוָ֗ה אָכ֨וֹל וְשָׂב֤וֹעַ וְהוֹתֵר֙ עַד־לָר֔וֹב כִּ֤י יְהוָה֙ בֵּרַ֣ךְ אֶת־עַמּ֔וֹ וְהַנּוֹתָ֖ר אֶת־הֶהָמ֥וֹן הַזֶּֽה׃ (ס)
10 Azarya, imam kepala dari keturunan Zadok, menjawab dia, katanya: “Sejak orang mulai membawa persembahan khusus ke rumah Yang Mahakekal, kami telah makan sampai kenyang, dan masih banyak yang tersisa, sebab Yang Mahakekal telah memberkati umat-Nya. Yang tersisa itulah timbunan yang berlimpah ini.”
יא וַיֹּ֣אמֶר יְחִזְקִיָּ֗הוּ לְהָכִ֧ין לְשָׁכ֛וֹת בְּבֵ֥ית יְהוָ֖ה וַיָּכִֽינוּ׃
11 Lalu Hizkia memerintahkan agar bilik-bilik disiapkan di rumah Yang Mahakekal, dan mereka pun menyiapkannya.
יב וַיָּבִ֨יאוּ אֶת־הַתְּרוּמָ֧ה וְהַֽמַּעֲשֵׂ֛ר וְהַקֳּדָשִׁ֖ים בֶּאֱמוּנָ֑ה וַעֲלֵיהֶ֤ם נָגִיד֙ כונניהו [כָּֽנַנְיָ֣הוּ] הַלֵּוִ֔י וְשִׁמְעִ֥י אָחִ֖יהוּ מִשְׁנֶֽה׃
12 Mereka membawa masuk persembahan khusus, persepuluhan, dan persembahan-persembahan kudus dengan setia. Yang mengepalai semuanya itu adalah Kenanya, orang Lewi, dan Simei, saudaranya, menjadi wakilnya.
יג וִֽיחִיאֵ֡ל וַ֠עֲזַזְיָהוּ וְנַ֨חַת וַעֲשָׂהאֵ֜ל וִֽירִימ֤וֹת וְיוֹזָבָד֙ וֶאֱלִיאֵ֣ל וְיִסְמַכְיָ֔הוּ וּמַ֖חַת וּבְנָיָ֑הוּ פְּקִידִ֗ים מִיַּ֤ד כונניהו [כָּֽנַנְיָ֙הוּ֙] וְשִׁמְעִ֣י אָחִ֔יו בְּמִפְקַד֙ יְחִזְקִיָּ֣הוּ הַמֶּ֔לֶךְ וַעֲזַרְיָ֖הוּ נְגִ֥יד בֵּית־הָאֱלֹהִֽים׃
13 Yehiel, Azazya, Nahat, Asael, Yerimot, Yozabad, Eliel, Yismakhya, Mahat, dan Benaya menjadi pengawas di bawah pimpinan Kenanya dan Simei, saudaranya, atas perintah Raja Hizkia dan Azarya, pemimpin rumah Allah.
יד וְקוֹרֵ֨א בֶן־יִמְנָ֤ה הַלֵּוִי֙ הַשּׁוֹעֵ֣ר לַמִּזְרָ֔חָה עַ֖ל נִדְב֣וֹת הָאֱלֹהִ֑ים לָתֵת֙ תְּרוּמַ֣ת יְהוָ֔ה וְקָדְשֵׁ֖י הַקֳּדָשִֽׁים׃
14 Kore bin Yimna, orang Lewi, penjaga gerbang timur, bertugas atas persembahan-persembahan sukarela bagi Allah, untuk membagikan persembahan khusus bagi Yang Mahakekal dan persembahan-persembahan yang mahakudus.
טו וְעַל־יָד֡וֹ עֵ֣דֶן וּ֠מִנְיָמִן וְיֵשׁ֨וּעַ וּֽשְׁמַֽעְיָ֜הוּ אֲמַרְיָ֧הוּ וּשְׁכַנְיָ֛הוּ בְּעָרֵ֥י הַכֹּהֲנִ֖ים בֶּאֱמוּנָ֑ה לָתֵ֤ת לַאֲחֵיהֶם֙ בְּמַחְלְק֔וֹת כַּגָּד֖וֹל כַּקָּטָֽן׃
15 Di bawahnya bertugas Eden, Miniamin, Yesua, Semaya, Amarya, dan Sekhanya di kota-kota para imam. Mereka bertugas dengan setia untuk membagikan bagian kepada saudara-saudara mereka menurut rombongan-rombongan mereka, baik yang besar maupun yang kecil.
טז מִלְּבַ֞ד הִתְיַחְשָׂ֣ם לִזְכָרִ֗ים מִבֶּ֨ן שָׁל֤וֹשׁ שָׁנִים֙ וּלְמַ֔עְלָה לְכָל־הַבָּ֥א לְבֵית־יְהוָ֖ה לִדְבַר־י֣וֹם בְּיוֹמ֑וֹ לַעֲב֣וֹדָתָ֔ם בְּמִשְׁמְרוֹתָ֖ם כְּמַחְלְקוֹתֵיהֶֽם׃
16 Selain itu, juga kepada mereka yang tercatat dalam silsilah sebagai laki-laki yang berumur tiga tahun ke atas, yaitu setiap orang yang datang ke rumah Yang Mahakekal untuk bagian makanan sehari-harinya, untuk tugas pelayanan mereka dalam giliran jaga mereka menurut rombongan-rombongan mereka.
יז וְאֵ֨ת הִתְיַחֵ֤שׂ הַכֹּהֲנִים֙ לְבֵ֣ית אֲבוֹתֵיהֶ֔ם וְהַ֨לְוִיִּ֔ם מִבֶּ֛ן עֶשְׂרִ֥ים שָׁנָ֖ה וּלְמָ֑עְלָה בְּמִשְׁמְרוֹתֵיהֶ֖ם בְּמַחְלְקוֹתֵיהֶֽם׃
17 Juga kepada para imam yang tercatat dalam silsilah menurut kaum keluarga mereka, dan kepada orang-orang Lewi yang berumur dua puluh tahun ke atas, menurut giliran jaga mereka dan menurut rombongan-rombongan mereka.
יח וּלְהִתְיַחֵ֗שׂ בְּכָל־טַפָּ֧ם נְשֵׁיהֶ֛ם וּבְנֵיהֶ֥ם וּבְנוֹתֵיהֶ֖ם לְכָל־קָהָ֑ל כִּ֥י בֶאֱמוּנָתָ֖ם יִתְקַדְּשׁוּ־קֹֽדֶשׁ׃
18 Juga kepada semua yang tercatat dalam silsilah beserta seluruh anak kecil mereka, istri-istri mereka, anak-anak lelaki dan anak-anak perempuan mereka, bagi seluruh jemaah itu, sebab dengan kesetiaan mereka, mereka menguduskan diri dalam kekudusan.
יט וְלִבְנֵי֩ אַהֲרֹ֨ן הַכֹּהֲנִ֜ים בִּשְׂדֵ֨י מִגְרַ֤שׁ עָרֵיהֶם֙ בְּכָל־עִ֣יר וָעִ֔יר אֲנָשִׁ֕ים אֲשֶׁ֥ר נִקְּב֖וּ בְּשֵׁמ֑וֹת לָתֵ֣ת מָנ֗וֹת לְכָל־זָכָר֙ בַּכֹּ֣הֲנִ֔ים וּלְכָל־הִתְיַחֵ֖שׂ בַּלְוִיִּֽם׃
19 Juga bagi keturunan Harun, para imam, yang tinggal di ladang-ladang padang penggembalaan di sekitar kota-kota mereka, di setiap kota ada orang-orang yang disebut namanya untuk membagikan bagian kepada setiap laki-laki di antara para imam dan kepada setiap orang yang tercatat dalam silsilah di antara orang-orang Lewi.
כ וַיַּ֧עַשׂ כָּזֹ֛את יְחִזְקִיָּ֖הוּ בְּכָל־יְהוּדָ֑ה וַיַּ֨עַשׂ הַטּ֤וֹב וְהַיָּשָׁר֙ וְהָ֣אֱמֶ֔ת לִפְנֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽיו׃
20 Demikianlah yang dilakukan Hizkia di seluruh Yehuda. Ia melakukan apa yang baik, lurus, dan benar di hadapan Yang Mahakekal, Allahnya.
כא וּבְכָֽל־מַעֲשֶׂ֞ה אֲשֶׁר־הֵחֵ֣ל ׀ בַּעֲבוֹדַ֣ת בֵּית־הָאֱלֹהִ֗ים וּבַתּוֹרָה֙ וּבַמִּצְוָ֔ה לִדְרֹ֖שׁ לֵֽאלֹהָ֑יו בְּכָל־לְבָב֥וֹ עָשָׂ֖ה וְהִצְלִֽיחַ׃ (פ)
21 Dalam setiap pekerjaan yang dimulainya, baik dalam pelayanan rumah Allah maupun dalam Taurat dan perintah, untuk mencari Allahnya, ia melakukannya dengan segenap hatinya, dan ia berhasil.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya